2014(e)ko abendua 19, ostirala

Helmuga (?)

Irteeratik irten nintzen egunetik, lehenengo astetik, lehenengo sarrera egin nuenetik, ordenagailuaren pantailan bloga ireki eta pentsatzen hasi nintzen unetik,hemendik, ordu asko igaro dita, segundu asko, instant asko, momentu asko, oroitzapen asko eta arnaskada asko. Konturatzerako, helmugako zinta igarotzen ari naiz, helmugara heltzen den edonork izaten duen irribarre bereizgarri hori soinean jantzita.

Nire prozesuaren inguruan gogoeta egin nabilen hontan, idatziz baino argazkiz hobeto ulertuko delakoan nago. Beraz, hastera noan horretan.

Hauek ziren hasierako nire 

pentsamenduak. Ezjakintasuna lehenengoa eta ardura bigarrena. Lana nondik hasi, ze ikuspuntu eman, nola bloga sortu, blogean zer partekatu... eta ardura. Nola egingo dudanaren ardura, ondo egiten ari naizenaren ardura, bide egokia hartu dudanaren ardura eta beste zenbait ardura txi


Egunak  pasa ahala, blogean beste zenbait sarrera egiten joan nintzen, eta hasierako sentimendu horien lekuan beste batzuk hasi ziren sartzen.


Gogotsu ekiten hasi nintzaion lanari, bloga eguneratuta mantendu, beste sarrera batzuk egin eta bertan sortu dudan espazioa zerbait erakitizeko eta eraikitzen nuen hori partekatzeko tresna moduan hasi nintzen ikusten. Aukerak helarazten zizkidan erreminta legez, 

Botoiak josten espazioa sortu nuen nire blog barruan orduan. Blogaren funtzio eta helburua argi izan nituenean, blogak zertarako aukera ematen didan eta nik horrekiko dudan ikuspuntua finkatu nuenean ikusi nuen argi jostunarena egin nahi nuela sarean, sarea josi eta puntada bakoitzean zerbait berria eraikitzeko. 



Eboluzioa izan da prozesu honetarako gakoa. Bueno honetarako eta edozein prozesutarako klabea dela esaten atrebituko nintzateke. Nik ere nire eboluzio partikularra egin dut, Hasierako ezjakintasun, arduratik, geroko gogo eta indarrera eta azkenik, helmugara. 
Horrela sentitzen naiz gaurkoan. Helmugako zintak gerria besarkatzen dudan bitartean. Zerbait duina eta gustagarria egin dudalakoan, nire prozesua astebete dudalakoan, eta batez ere ikasi eta pozik aritu naizelakoan. Hala ere, behin helmugara helduta ere, batzuk korrika, oinez eta saltoka segitzeko gogoa izaten dute, beraaz ez nago hain ziur nire blogaren helmuga hau den edo oraindik orizontean ikusteke dagoen. 


iruzkinik ez:

Argitaratu iruzkina