2014(e)ko abendua 21, igandea

Miribillan marabilla

 Urte birik behineko zita atzo Miribillan izan genuena. Bizkaiko bertsolari txapelketako finala, miribillan. Miribilla bihurtu zen bertsoaren marabilla, bertsotik bertsorako isila, txaloek betetzen zuten artean.
Txapeldun berria du bizkaiak,  Malkoak eusten nituen bitartean abestu uen Fredi Paiak bere azken agurra, txapeldun legez lehena.
Atzoko bertsoen biharamonarekin oraindik, ezin izan dut ekidin hemen partekatzea

2014(e)ko abendua 19, ostirala

Helmuga (?)

Irteeratik irten nintzen egunetik, lehenengo astetik, lehenengo sarrera egin nuenetik, ordenagailuaren pantailan bloga ireki eta pentsatzen hasi nintzen unetik,hemendik, ordu asko igaro dita, segundu asko, instant asko, momentu asko, oroitzapen asko eta arnaskada asko. Konturatzerako, helmugako zinta igarotzen ari naiz, helmugara heltzen den edonork izaten duen irribarre bereizgarri hori soinean jantzita.

Nire prozesuaren inguruan gogoeta egin nabilen hontan, idatziz baino argazkiz hobeto ulertuko delakoan nago. Beraz, hastera noan horretan.

Hauek ziren hasierako nire 

pentsamenduak. Ezjakintasuna lehenengoa eta ardura bigarrena. Lana nondik hasi, ze ikuspuntu eman, nola bloga sortu, blogean zer partekatu... eta ardura. Nola egingo dudanaren ardura, ondo egiten ari naizenaren ardura, bide egokia hartu dudanaren ardura eta beste zenbait ardura txi


Egunak  pasa ahala, blogean beste zenbait sarrera egiten joan nintzen, eta hasierako sentimendu horien lekuan beste batzuk hasi ziren sartzen.


Gogotsu ekiten hasi nintzaion lanari, bloga eguneratuta mantendu, beste sarrera batzuk egin eta bertan sortu dudan espazioa zerbait erakitizeko eta eraikitzen nuen hori partekatzeko tresna moduan hasi nintzen ikusten. Aukerak helarazten zizkidan erreminta legez, 

Botoiak josten espazioa sortu nuen nire blog barruan orduan. Blogaren funtzio eta helburua argi izan nituenean, blogak zertarako aukera ematen didan eta nik horrekiko dudan ikuspuntua finkatu nuenean ikusi nuen argi jostunarena egin nahi nuela sarean, sarea josi eta puntada bakoitzean zerbait berria eraikitzeko. 



Eboluzioa izan da prozesu honetarako gakoa. Bueno honetarako eta edozein prozesutarako klabea dela esaten atrebituko nintzateke. Nik ere nire eboluzio partikularra egin dut, Hasierako ezjakintasun, arduratik, geroko gogo eta indarrera eta azkenik, helmugara. 
Horrela sentitzen naiz gaurkoan. Helmugako zintak gerria besarkatzen dudan bitartean. Zerbait duina eta gustagarria egin dudalakoan, nire prozesua astebete dudalakoan, eta batez ere ikasi eta pozik aritu naizelakoan. Hala ere, behin helmugara helduta ere, batzuk korrika, oinez eta saltoka segitzeko gogoa izaten dute, beraaz ez nago hain ziur nire blogaren helmuga hau den edo oraindik orizontean ikusteke dagoen. 


2014(e)ko abendua 17, asteazkena

Sugatra Mitra

Klasean ikusitako bideoa da jarraian jarriko dudana.
Haurren ikaskuntza prozesua zertan datzan, bakoitzaren auto ikaskuntza prozesua nolakoa izango litzatekeen eta inoiz pentsatu gabeko ondorioak, aterako dituen bideoa da Sugatra Mintrarera.
Ni zur eta lur geratu nintzen eta asko eman zidan pentsatzeko, ikuspuntua aldatu eta pare bat gauza birplanteatzeko.

2014(e)ko abendua 12, ostirala

7km

Alde praktikoan teknografiak izan ditugu ikusgai eta hizpide. Nik orainarte ez nekien zer zer teknografia bat, zein zen bere heldurua eta zertarako egiten zen. Gaur berriz ikasi dut teknografien inguruan dakidan apurra.
Teknologia berriak erabilita egiten den autobiografia da teknografia. Irakasle izateko zein zen zure bulkada, zein prozesu eman duzun zure bizitzan zehar eta halakoak kontatzeko balio du. Ikaskideek egindako lanarekin harrituta eta gustora geratu nahiz, benetan lan ederrak egin baitituzte.

Teknografia posible bat aurkezten dizuet bertan, zuek zuen begiekin zer den ikus dezazuen. Niri enbidia eman didate eta irrikitan nago nik ere halako zerbait egiteko.

7.5km

Aurkezpenenik seigutu dugu gaur ere. Abenduaren 12a den hontan, saio praktikoko aurkezpena, beste talde batzuen artean guk egingo dugu. Horretarako, ariketa bat proposatu dugu klasean egiteko, eta nahiz eta oso ondo ez den irten (ikaskideen seriotasuna dela medio) pozik nago egin dugun aurkezpenarekin.
Dokumentatzaileen astea izan da gehienbat azken hau, ikaskuntza prozesuari borobiltasuna ematen gabiltzan hastea, egindakoak mahai gainean jarri eta ondorioak ateratzeko astea.
Oraindik lauhilekoa buukatu ez bada ere, sentsazioak badoaz azaleratzen, ondorioak eta ikasitakoak badoaz agertzen eta prozesuaren bukaerara ari gara iristen.
Besterik gabe, hau izan da dena gaurkoz. 

2014(e)ko abendua 11, osteguna

7 km

Abenduaren 11a da gaurkoan. Lanez lepo gaude, Lanak hemendik eta handik, aurkezzpenak, azterketarako prestaketak eta gehienbat oporrak ditugu gure gogoan. Hala ere, abernduaren 19a heltzear dagoen egun hauetan gure potentzialaren bikoitza eman behar dugu.
Gaur arte, dokumentatzaile lana egiten aritu izan gara, guk dokumentatu behar izan ditugun taldean baloratzen eta aztertzen. Gaur, lan hori aurkezteko eguna iritsi da.
Saio teoriko zein praktikoan, guk egindako lanaren aurkezpena egin dugu klasekideen aurrean, gure prozesua azalduz eta gure lana zein izan den erakutsiz.

Gute Sites-a

Hemen daukazue ikusgai, lau hilabetehonetan egin dugun lana, klasean aurkeztu duguna. Zuen gustokoa izatea espero dut. 

2014(e)ko abendua 8, astelehena

Tximista, trumoi eta burrunba


" Aurpegian 400 muskulu lanean, malkoak isuriz, begiak garbituz, inmunoglobina listuan eta infekziorik ez ahoan, bibra bibra bibra biba bibrazioak, askatu bizkarreko tentsioak!
Diafragma dantzan, poza digestioan, 12 aire litro birikietan eta arnasa firin faran. Serotoninta, dopamina, adrenalina, tristurak sendatzeko aspirina, zientziak dio hori, egin irri "

2014(e)ko abendua 4, osteguna

ZiGO(go)rra

Gurasoen haserreek zenbat buruko min ekarri ote dizkigute urteetan zehar? Zenbat sermoi eta zenbat zarata? Guk ere berdina egiten dugu haurren aurrean, zerbait gaizki egiten dutenean, haserrea, zigorra, pribilegioen ezabatzea.. proposatzen ditugu jarrera edo kondukta hori hobetu eta gizartearen arauak ulertzeko.

Hala ere, hau al da haurrek ikas dezaten eta jarrerak hobetu edo betebeharrak bete ditzaten daukagun aukera bakarra? Zigorraren zein zarataren bidez bakarrik lor genezake haurrak egin behar duena egitea lortzea?

Gogoeta interesgarria benetan, eta segidan agertuko den estekean beste metodo batzuk posible direla, eta zigorra bezainefizienteak direla aurkezten zaigu.


Haurrak gaizki portatzen direnean..

2014(e)ko abendua 3, asteazkena

Euskara ala EzGara

"Euskaraz bizi nahi dut goizean goizik, ez da amets bat nire nahia da baizik"
Benetan ez dela ametsa? Benetan ez da utopikoa? Euskaraz bizitzeko hautua egiten dugunean, trabak ala laguntzak agertzen zaizkugu gure bidean?
Hizkuntza minorizatuen egoera hainbeste globalizazten ari den mundu honetan, latza da. Europar hizkuntza zaharrenetarikoa, zaharrena ez bada. Inguruko hizkuntzekin zerikurisik ez duen hizkuntza, aberatsa, biraoetan eskasa, azpi euskalki adierazgarriez elikatua, zazpi herrialde batzen dituena, eta euskararen herria, Euskal Herria osatzen duena.
Guzti hau ederra da, epela, baina errealitateak ez du babesten hizkuntzaren argazki hau.
Sarean, nahiz eta gero eta informazio gehiago euskaraz aurki dezakegun, oraindik gaztelania eta ingelesaren pisuak zapaldu egiten du gure hizkuntza. Eta zer esanik ez kalean! Gero eta pertsona gehiagok  hizkuntza abaerats hau ezagutzen badute ere, gero eta hiztun gutxiago ditugu gure artean. Behinola inposatu ziguten hizkuntzaren buztarriaren menpe aurrera pausoak gero eta nekezago ematen ditugu, nahiz eta batzuk saiatu, ez da laua egin behar den bidea
Gaur, Abenduaren 3a, Euskararen nazioarteko eguna. Nazioartean euskararen eguna dela jakingo ote dute, Bilboko kaleetara etorri eta atzerriko hizkuntzak baino entzuten ez direnean? Nork ospatuko du euskararen eguna gure ordez, hizkuntza hiltzen dugunean?
365 egun dira hizkuntzarenak, herriarenak, errespetuarenak, lankidetzarenak, elkartasunarenak, eskubideen errespetuenak, eta ez bakarra.
 Aldarrikatu dezagun egunero, eta aldarrikapen horren fruituak urtean behin ospatu.

2014(e)ko abendua 1, astelehena

Itsasoaz gaindi


Cadizen izan nintzen duela urte batzuk oporretan. Ez nintzen joatearen joan, elkartasun eta maitasunez betetako bidaia baten baino. Horrek pixka bat aldatzen du gauza, turmisoa ederto baitago baina turismoaz gain beste arrazoi batzuk daudenean ere nabaritzen da.

Tarifaraino egin genuen txangoa, han Guzmanen gaztelua, herria bera eta hondartza ikustekotan. Gazteluko hainbat txokotatik itsasora begirada zuzendu eta Afrika ikusten omen. Itsasoaz bestalde, kontinente ahaztua, kontinente sakeatu eta baortxatua altxatzen zen nire begien aurrean, harro baina ez harrokeriz, harrotasunez baino.

Gaur, oporretako argazkiak begira nenbilela, hasierakoa aurkitu dut. 11 kilometroren baitan halako aldea zegoenik ez nuen esperoko, baina antza hori da saltzen digutena, eta aldatu nahi ez dutena.

Duela urte batzuk, artean, Melillako hesia ere ez zegoen eraikita, eta itsasoaz bestaldeko egoera latza bazen ere, orain zer ikusirik ez. Gogoeta hau egin ostean hasi nintzen pentsatzen, argazki bat baino gehiago, hamaika pelikula eta dokumental egin direla gure aberastasunaren iturri izan den Afrikan. Miramentu gabe esplotatu dugun kontinentean, kontinente aberatsenean, sakeatu eta gure miseria beraiena egin dugu. Gure zikinkeria jaten dute, guk sortutako pobrezian bizi dira, guk helarazitako armekin burrukatzen dira gerra zibiletan, eta oraindik laguntza humanitarioa bialtzen dugula da, eskerrak eman behar dizkigutela sinisten dugu. Nondik nora? Zer dela eta?